گردنه حیران رو در مه دیدیم.

اولین حضورم توی این مسیر، با هجوم مه روبرو شد و قسمت نبود اونطور که می خواستیم، فیض ببریم از طبیعتی که دیگران رو ذوق زده کرده بود.  +  +

جاده ی نه چندان مناسب و مه و ترافیک و راننده های بی دقت. شرایط فراهم برای تصادف.

شمال برای خودش اروپائیه. به چه خاطر میگم اروپا؟ چون این قاره معروفه به قاره ی سبز.

روستایی رفتیم به نام جواهر ده. تا قبل از اون اسمش رو هم نشنیده بودم. جاده هایی با شیب زیاد و پر پیچ و خم و چندتایی هم آبشار. این عکس من رو یاد فیلم ها و کارتون های خارجی میندازه  +

این عکس هم مربوط میشه به جاده ای که انتهاش می رسید به ساحل گیسوم.  +

روز شهادت آقا امام جعفر صادق علیه السلام بود. شب قبلش، جایی که بودیم، محیط و آدم های اونجا رو که دیدم، به خواهر گفتم اینجا خبری از شیعگی نیست. اما توی ساحل گیسوم، به خاطر اون روز خاص، صدای عزاداری و سینه زنی از بلندگوها پخش می شد.

از دیدنی ترین مکان هایی که خدا توفیق داد حضور داشته باشیم اونجا، کبودوال بود.

چندتا از عکس هاش  رو تقدیم می کنم تا شما هم لذت ببرید از دیدنش و البته باهاش آشنا بشید   

+  +  +  +  +  +

شاهکار بود خدا!

آخرین روز گشت و گذار ما جنوبی ها در شمال، سری هم به نمک آبرود زدیم. همسفران گرامی طالب تله کابین بودند. رفتیم.  +  +

با تله کابین رفتیم تو دل کوه و جنگل. پیاده شدیم، گشتی زدیم و از پله ها می اومدیم پایین به سمت ایستگاه برگشت.

آدم ها با پوشش های مختلف اونجا بودند و البته چادری به تعداد انگشت شمار که من و خواهر هم یکی از اون ها بودیم. با همچین آماری، حتما کسی یا کسانی پیدا میشند که به چادر یا چادری گیر بدند. الحمدلله بی نصیب نموندیم :)

ای کاش آدم هایی که مسافر شمالند، اینقدر معرفت داشته باشند که وقتی از طبیعت زیبای خدا، این نعمت ارزشمند، استفاده می کنند، معصیت نکنند.